Długoterminowa opieka lekarska

Podstawą skierowania pacjenta do Zakładu Opiekuńczo – Leczniczego jest wniosek lekarza POZ lub lekarza prowadzącego pacjenta z oddziału szpitalnego po zakończonym leczeniu w warunkach szpitalnych, wywiad pielęgniarki środowiskowo-rodzinnej wraz z oceną wg zmodyfikowanej skali Barthel. Sposób i tryb kierowania do zakładów publicznych określa Rozporządzenie MziOS z dnia 30 grudnia 1998 r. (Dz.U.nr 166 z 1998 r., poz. 1265) skierowanie w drodze decyzji wydaje organ, który utworzył publiczny zakład.

Długoterminowa opieka pielęgniarska jest to opieka nad obłożnie i przewlekle chorymi przebywającymi w domu, którzy ze względu na istniejące problemy zdrowotne wymagają udzielania systematycznych świadczeń pielęgniarskich. Czas objęcia pielęgniarską opieką długoterminową jest warunkowany stanem zdrowia pacjenta, ale nie może przekraczać 6 miesięcy.

Warunkiem objęcia chorego opieką przez pielęgniarską opiekę długoterminową jest:
• wniosek lekarza POZ lub lekarza prowadzącego pacjenta z oddziału szpitalnego po zakończonym procesie
leczenia w warunkach szpitalnych

• kwalifikacja pielęgniarska do objęcia opieką przez pielęgniarkę środowiskowo-rodzinną

• konieczność występowania przynajmniej jednego z wymienionych świadczeń pielęgniarskich przez okres powyżej 2 tygodni:
a) kroplowego wlewu dożylnego wynikającego ze stałego zlecenia lekarskiego związanego z prowadzonym procesem leczenia,
b) wykonywania zabiegów pielęgnacyjno-leczniczych w stomiach, przetokach, odleżynach, troficznych owrzodzeniach podudzi i trudno gojących się ranach,
c) karmienia przez zgłębnik i przez przetokę,
d) płukania pęcherza moczowego,
e) pielęgnacji pacjenta z rurką tracheotomijną;
f) zakładanie i usuwanie cewnika (stałe zlecenie lekarskie).

źródło:NFZ